თბილისის ბოტანიკური ბაღი, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც საქართველოს ეროვნული ბოტანიკური ბაღი, ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი და სანახაობრივი ბუნებრივი ძეგლია თბილისის ტერიტორიაზე. იგი განთავსებულია სოლოლაკის ქედის სამხრეთით, მდინარე ლეღვთახევის (წავლკისწყლის) ხეობაში. ბაღი თავისი ისტორიული და ბუნებრივი სილამაზით მოიცავს საქართველოსა და მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხის ფლორის მდიდარ კოლექციებს.
თბილისის ბოტანიკური ბაღის ისტორია უკავშირდება რუსეთის იმპერიის მიერ საქართველოს შეერთებას. 1845 წელს ბაღი ოფიციალურად ბოტანიკურ ბაღად გადაიქცა, თუმცა მისი როლი და მნიშვნელობა საქართველოს ისტორიულ კულტურულ ძეგლში მას შემდეგ მხოლოდ გაიზარდა. XIX საუკუნეში, კერძოდ 1896-1904 წლებში, ბაღი გაფართოვდა დასავლეთის მიმართულებით. XX საუკუნეში, 1932-1958 წლებში, ბოტანიკური ბაღის ტერიტორია კიდევ უფრო გაიზარდა, როდესაც ის მოიცვა ყოფილი მუსლიმური სასაფლაოს ტერიტორია, სადაც დღესაც მოიძებნება სხვადასხვა ისტორიული პიროვნების საფლავი, მათ შორისაა აზერბაიჯანელი მწერალი მირზა ფათალი ახუნდოვი.
თბილისის ბოტანიკური ბაღის ფართობი 128 ჰექტარია და იგი ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ბოტანიკური ბაღია კავკასიაში. ბაღში წარმოდგენილია არაერთი უნიკალური მცენარე, მათ შორის საქართველოსა და კავკასიის რეგიონისთვის დამახასიათებელი სახეობები, ტროპიკული მცენარეები და წითელ წიგნში შეტანილი პროტექციური მცენარეები. გარდა ამისა, ბაღში ფუნქციონირებს ორანჟერეა, სადაც შენახულია ტროპიკული და სუბტროპიკული მცენარეები.
თბილისის ბოტანიკური ბაღი გთავაზობთ არა მხოლოდ უნიკალურ ბოტანიკურ კოლექციებს, არამედ მთელს თბილისის შესანიშნავ პანორამულ ხედებს. ბაღის ტერიტორიაზე გადებული ხიდები, მათ შორის 1914 წელს აშენებული თაღოვანი ხიდი ჩანჩქერის თავზე, დამატებით ვიზუალურ სანახაობას ქმნის. მთავარი შესასვლელი ბოტანიკური ქუჩის ბოლოს მდებარეობს, ხოლო მეორე შესასვლელი ლ. ასათიანის ქუჩიდან.
თბილისის ბოტანიკური ბაღი არა მხოლოდ ტურისტული დანიშნულებით არის მნიშვნელოვანი, არამედ დიდ როლს თამაშობს საქართველოს ეკოლოგიური და კულტურული ცხოვრების მართვაში. ბაღში რეგულარულად მიმდინარეობს კვლევები, რომლებიც მიზნად ისახავს ამიერკავკასიის ეკოსისტემების შენარჩუნებასა და ფლორის მრავალფეროვნების დაცვას. აქვე მიმდინარეობს უნიკალური სახეობების აღდგენა და მათი პოპულარიზაცია.
