სოლოლაკი — თბილისის ერთ-ერთი უძველესი და ისტორიულად მდიდარი უბანია, რომელიც ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს. მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე, სოლოლაკის ქედისა და მთაწმინდის ქედის კალთებზე განლაგებული ეს ტერიტორია საუკუნეების განმავლობაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ქალაქის განვითარებაში.
სოლოლაკის ტერიტორია თავდაპირველად ცნობილია სახელწოდებით „ავანაანთხევი“, სადაც მდებარეობდა ქართველ წარჩინებულთა ბაღები, მათ შორის მეფის, დედოფლისა და მამასახლისის ბაღები. არაბთა ბატონობის პერიოდში, ამ ტერიტორიაზე გაშენებული „ციხის ბაღის“ მოსარწყავად სარწყავი არხი აღადგინეს, რომელსაც „სულულაჰი“ ეწოდა — ტერმინი, რომელიც, სავარაუდოდ, თურქულიდან მოდის – წყალს ნიშნავს. მოგვიანებით, ეს სახელწოდება მთის კალთასა და უბანსაც დაერქვა, ხოლო XIX საუკუნეში დამკვიდრდა ტოპონიმი „სოლოლაკი“.
