მშვიდობის ხიდი — მდინარე მტკვარზე, თბილისის ისტორიულ ნაწილშია განთავსებული, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და აქტუალური არქიტექტურული ძეგლია ქალაქში. ის მდებარეობს მეტეხისა და ბარათაშვილის ხიდებს შორის და აკავშირებს ერეკლე II-ის ქუჩასა და რიყეს. ხიდის აშენება ქალაქის მერმა 2009-2010 წლებში დააფინანსა, ხოლო ოფიციალურად 2010 წლის 6 მაისს გაიხსნა.
მშვიდობის ხიდი თბილისის მე-11 საფეხმავლო ხიდს წარმოადგენს მდინარე მტკვარზე, მაგრამ ის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ნამუშევარია, რადგან ის XXI საუკუნეში აშენებული პირველი ხიდია ქალაქში. ხიდის განსაკუთრებული არქიტექტურული სტილი გამოირჩევა თავის ექსპრესიული ფორმებით, რაც ყურადღებას იქცევს ისტორიულ გარემოსთან კონტრასტის გამო.
ხიდის პროექტი იტალიელმა არქიტექტორმა მიკელე დე ლუკიმ შექმნა, ხოლო განათების დიზაინი ფრანგმა ფილიპ მარტინომ. კონსტრუქცია ლითონის ბადურა კარკასს და მინის პანელებს მოიცავს, რომლებიც ჩარდახის მსგავს სტრუქტურას ქმნიან 150 მ² ფართობზე. ხიდი მთლიანად დაფუძნებულია ოთხ მძლავრ ფოლადის სვეტზე, ხოლო საფეხმავლო ბილიკი ბაგირებით არის ჩამოკიდებული. ხიდის სიგრძე 156 მეტრია, სიგანე მდინარის თავზე 5 მეტრი, ხოლო ბოლოებისკენ 2 მეტრამდე ვიწროვდება.
მშვიდობის ხიდი ღამით განსაკუთრებულად ლამაზია, რადგან მასზე განათებულია 50,000-მდე ცვალებადი ნათურა, რაც სანახაობრივ ეფექტს ქმნის და ადგილობრივებსა და ტურისტებს იზიდავს. ხიდზე ასვლა შესაძლებელია როგორც ერეკლე II-ის ქუჩიდან, ისე რიყედან და სანაპირო ხეივნებიდან, კიბეების მეშვეობით.
მშვიდობის ხიდი სიმბოლურად ცვლის თბილისის ისტორიულ ცენტრს, რადგან ის აერთიანებს ძველ და ახალ ქალაქს. მისი აშენება ქალაქის ბიუჯეტიდან დაფინანსდა, საერთო ღირებულებამ კი 12,5 მილიონი ლარი შეადგინა. ეს თანამედროვე სტილის ხიდი და მისი ტექნიკური მახასიათებლები მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს თბილისის არქიტექტურულ სურათზე, რაც ქმნის ახალ საფეხმავლო ადგილს როგორც ადგილობრივების, ისე ტურისტებისთვის.
მშვიდობის ხიდი არა მხოლოდ თბილისის მნიშვნელოვანი ინფრასტრუქტურული ელემენტია, არამედ თანამედროვე არქიტექტურის ერთ-ერთი გამორჩეული ნიმუშია, რომელიც აირეკლავს ქალაქის არქიტექტურული და კულტურული განვითარების გზას.
